Auleytner Julian




prof. dr hab. Julian Jan Auleytner (1922-2003) był wybitnym naukowcem, który pracując na Uniwersytecie Warszawskim (1952-1961) oraz w Instytucie Fizyki PAN w Warszawie (1962-2003) przyczynił się do rozwoju badań strukturalnych i metod charakteryzacji materiałów w Polsce oraz wychował liczną kadrę badawczą. Na Uniwersytecie Warszawskim Julian Auleytner uzyskał stopnie magistra (w 1952 r.) i doktora nauk fizycznych (w 1959 r.). W 1962 r. habilitował się w Instytucie Fizyki PAN, gdzie w 1968 roku otrzymał profesurę. W latach 1968-1970 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Fizyki PAN. W roku 1973 zorganizował Środowiskowe Laboratorium Badań Rentgenowskich i Elektronomikroskopowych. Profesor Auleytner napisał 3 monografie, w tym jedną w języku angielskim, oraz ponad 240 artykułów naukowych w czasopismach o zasięgu międzynarodowym, opracował dwa patenty, wygłosił wiele wykładów zaproszonych, współorganizował ponad 40 konferencji międzynarodowych. Opracował on oryginalną metodę badań defektów za pomocą spektrometru z oscylującym filmem, zaprojektował dwie kamery rentgenowskie z oscylującym filmem i oscylującą szczeliną do topografii rentgenowskiej, a także opracował prototyp mało ogniskowej lampy rentgenowskiej do badań strukturalnych i medycznych. Był członkiem rad naukowych IF PAN, IChF PAN i Środowiskowego Laboratorium Ciężkich Jonów UW, członkiem Prezydium Narodowego Komitetu CODATA i Komitetu Krystalografii oraz Honorowym Członkiem Polskiego Towarzystwa Wzrostu Kryształów im. Jana Czochralskiego i Polskiego Towarzystwa Promieniowania Synchrotronowego.

Wspomnienie



Realna struktura półprzewodnikowych kryształów związków rtęci w świetle badań rentgenowskich i elektromikroskopowych